Πάνος Λάμπρου: Για το ΚΙΝΑΛ, που έγινε ΠΑΣΟΚ και τον κόσμο του

Από μια πρώτη ανάγνωση ακούγεται θετικό ότι 170.000 άνθρωποι πήγαν στις «εσωκομματικές» κάλπες του ΚΙΝΑΛ να ψηφίσουν το όνομα του κόμματός τους. Φαίνεται ότι ένα μέρος του κόσμου ξαναπιάνει το νήμα με την πολιτική, ενδιαφέρεται και συμμετέχει.

Αυτό από μια πρώτη ανάγνωση….

Γιατί υπάρχει και η δεύτερη, ίσως και η τρίτη. Υποτίθεται, λοιπόν, ότι οι 170.000 είναι μέλη του συγκεκριμένου κόμματος και όχι φίλοι, όχι οπαδοί και ψηφοφόροι. Μάλιστα… Ο αριθμός αυτός, αναμφίβολα τεράστιος, αν είναι πραγματικός και όχι αριθμός στα χαρτιά, θα έπρεπε να καταγράφεται έστω και περιορισμένος, και αλλού. Για παράδειγμα στις συνελεύσεις αυτού του κόμματος ή σε κάποιες συγκεντρώσεις ή σε κινητοποιήσεις ή σε αντιδράσεις ή σε εκδηλώσεις ή σε δημιουργικές ενασχολήσεις, κάπου βρε αδελφέ….

Αλλά δεν το βλέπουμε, δεν καταγράφεται. Κάτι σαν εικονική πραγματικότητα.

Ξέρω τον αντίλογο. Θα πουν: η εποχή έχει αλλάξει. Το διαδίκτυο έχει μπει στη ζωή μας, ο κόσμος είναι ταλαιπωρημένος, τρέχει, έχει δουλειές, είναι σε απόγνωση, υπάρχει το φβ και τέτοια ανάλογα….

Δεν ακυρώνω τίποτα απ’ όλα αυτά. Η απογοήτευση, η φτώχεια, η ανέχεια, άλλωστε, δεν δημιουργούν απαραίτητα τις προϋποθέσεις για ουσιαστική και ενεργή συμμετοχή. Συνήθως ενισχύουν τη λογική της ανάθεσης. Πάω στην κάλπη και μετά περιμένω. Μέχρι την επόμενη κάλπη….

Έτσι, όμως, δεν αλλάζουν οι κοινωνίες, δεν γίνονται ανατροπές, δεν πέφτουν κυβερνήσεις, δεν διαμορφώνονται κοινωνικές συμμαχίες.

Χθες έγινε μια μεγάλη συναυλία ειρήνης στην Θεσσαλονίκη με τις δυνάμεις της αριστεράς, κάθε απόχρωσης, να είναι παρούσες. Αναρωτιέμαι πόσοι από αυτούς και αυτές που ψήφισαν να γυρίσει ο…. ήλιος του ΠΑΣΟΚ αισθάνθηκαν την ανάγκη να βρεθούν στην πλατεία Αριστοτέλους. Αντίστοιχα και στη συναυλία της Αθήνας. Πόσες και πόσοι πήγαν στις αντιπολεμικές συγκεντρώσεις ή στις εργατικές κινητοποιήσεις. Που ήταν όλος αυτός ο κόσμος, που χθες γέμισε τις κάλπες του Ανδρουλάκη και του Λοβέρδου;

ΥΓ: Το ΠΑΣΟΚ (ΚΙΝΑΛ) χρωστάει, χρωστάει πολλά…