Νίκος Φίλης: Στην κάλπη της 15ης Μαΐου ενωτικά, με αγωνιστικό φρόνημα και ανεξαρτησία γνώμης

Τι ωφελεί η πρόσδεση της Ελλάδας στο αμερικανικό άρμα όταν ήδη στην Ευρώπη έχουν αρχίσει οι διαφοροποιήσεις και όταν η Τουρκία ακολουθεί τη γνωστή πολιτική;

«Μπροστά στις κάλπες για την ανάδειξη της ηγεσίας του κόμματος είναι αναγκαίο δημιουργήσουμε μια νέα σύνθεση ανάμεσα σε καινούργια και παλιά στελέχη. Να συμμετάσχουμε ενωτικά και με αγωνιστικό φρόνημα» σημειώνει ο Νίκος Φίλης μιλώντας στην ΑΥΓΗ της Κυριακής και τον Σπύρο Ραπανάκη. Υπογραμμίζει την ανάγκη να υπάρξει ευρεία ενημέρωση για τις καταστατικές αλλαγές, ενώ επισημαίνει τον κίνδυνο που μπορεί να φέουν ο κατακερματισμός, ο παραγοντισμός, η αμοιβαδοποίηση του κόμματος.

Ποιοι είναι οι στόχοι του φετινού εορτασμού της Πρωτομαγιάς;

Η Πρωτομαγιά φέτος σφραγίζεται από τον πόλεμο, την οικονομική-ενεργειακή κρίση, την επισιτιστική κρίση και την κλιματική αλλαγή, αλλά και τη συνέχιση της πανδημίας. Αναδεικνύεται με δραματικό τρόπο ο αγώνας για ειρήνη και για υπεράσπιση του εισοδήματος των πολιτών, για μια αξιοβίωτη ζωή. Νεκροί, πρόσφυγες, απειλή ακόμη και για πυρηνικό όλεθρο, μια νέα ψυχροπολεμική διχοτόμηση του κόσμου με αφορμή την απαράδεκτη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, την οποία οι ΗΠΑ εκμεταλλεύονται για να ανασυγκροτήσουν την παγκόσμια ηγεμονία τους, να υποτάξουν την Ευρώπη και να διευρύνουν το ΝΑΤΟ. Πρέπει κατηγορηματικά να εναντιωθούμε σ’ αυτή την προοπτική. Μια τέτοια κλιμάκωση δεν υπηρετεί την ειρήνη, αλλά πυροδοτεί τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία και το ενδεχόμενο επέκτασής του.

Τι ωφελεί η πρόσδεση της Ελλάδας στο αμερικανικό άρμα όταν ήδη στην Ευρώπη έχουν αρχίσει οι διαφοροποιήσεις και όταν η Τουρκία ακολουθεί τη γνωστή πολιτική; Ποιον πείθει ο κ. Μητσοτάκης όταν χιλιάδες νοικοκυριά δεν θα έχουν ηλεκτρικό σε λίγο καιρό, όταν ο πληθωρισμός θα συνεχίσει να αυξάνεται αλματωδώς και τα είδη λαϊκής κατανάλωσης θα αποτελούν πολυτέλεια; Η αντιμετώπιση, λοιπόν, των συνεπειών του πολέμου προϋποθέτει μια άλλη πολιτική για την ειρήνη, με δραστήρια παρέμβαση του κινήματος ειρήνης. Στη χώρα μας είναι η στιγμή για μια νέα μαραθώνια πορεία.

Είναι σε θετική κατεύθυνση η αύξηση του κατώτατου μισθού που ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση;

Πολύ λίγα και πολύ αργά. Αντίθετα, εμείς στο συνέδριό μας προτείναμε ένα πλέγμα μέτρων ως ανάχωμα στη φτωχοποίηση της κοινωνίας. Κατώτατο μισθό στα 800 ευρώ, μέτρα για την ενέργεια και τη στέγαση, ανατροπή του αντεργατικού νομοθετικού πλαισίου και άλλα. Με την αύξηση του πληθωρισμού, όμως, καθίσταται και πάλι επίκαιρη η πρόταση για Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή μέχρι ένα ορισμένο ύψος των μισθών και των συντάξεων.

Εν κατακλείδι, το δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», στο οποίο αναφέρθηκε ο σ. Τσίπρας στο συνέδριο, δεν είναι ένα εφεύρημα της στιγμής, αλλά στοιχείο έμπνευσης για πολιτικές που αναγνωρίζονται στην προοπτική τού σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία.  Άμεσος στόχος αυτής της πολιτικής πρέπει να είναι η εξασφάλιση με πόρους του ταμείου ανάκαμψης και επιπλέον φορολόγηση του μεγάλου πλούτου, της δωρεάν παροχής στέγης, νερού και ρεύματος σε όλα τα ευάλωτα νοικοκυριά, κατά το πρότυπο της παρέμβασης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης το 2015.

Ποιος είναι ο απολογισμός από το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.; Η ενότητα του κόμματος διασφαλίζεται ή έχει τεθεί εν αμφιβόλω;

Στο συνέδριο ψηφίσαμε ομόφωνα την Πολιτική Απόφαση, που προσανατολίζει τη δράση μας, με κεντρικό στόχο την αριστερή-προοδευτική διακυβέρνηση. Συνεπώς, υπάρχει η αντικειμενική βάση της ενότητας του κόμματος. Που ενισχύεται από την Απόφαση του συνεδρίου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι οργανικό μέλος της ευρωομάδας της Αριστεράς. Βεβαίως, απομένει οι πολιτικές θέσεις να μην μείνουν στα χαρτιά, αλλά να τροφοδοτήσουν την καθημερινή πολιτική παρουσία του κόμματος.

Αυτό προϋποθέτει συλλογική λειτουργία του κόμματος, επιμονή σε δημοκρατικές στρατηγικές επιλογές που αντιμετωπίζουν τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών και δίνουν σάρκα και οστά στον αγώνα για τον κοινωνικό μετασχηματισμό. Χρειάζεται να αποκτήσουμε μια νέα σχέση εμπιστοσύνης με την κοινωνία. Ο αριστερός ριζοσπαστισμός μπορεί να αποδειχθεί η απάντηση στον δεξιό ριζοσπαστισμό χωρίς να αντιγράφουμε συμπεριφορές αρχηγικών κομμάτων.

Πώς βαδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στις εκλογές της 15ης Μαΐου για την ανάδειξη της ηγεσίας του;

Μπροστά στις κάλπες για την ανάδειξη της ηγεσίας του κόμματος είναι αναγκαίο να δημιουργήσουμε μια νέα σύνθεση ανάμεσα σε καινούργια και παλιά στελέχη. Να συμμετάσχουμε ενωτικά και με αγωνιστικό φρόνημα. Με ανεξαρτησία σκέψης και με τη συνείδηση ότι υπηρετούμε μια μακρά πορεία της Αριστεράς. Δεν είναι λοιπόν αυτή η ψηφοφορία για την ανάδειξη του προέδρου και της Κ.Ε. μια φεστιβαλική διοργάνωση, αλλά μια πολιτική διαδικασία που ολοκληρώνει το συνέδριο.  Όπως σωστά είπε ο σ. Τσίπρας, η ψηφοφορία δεν πρέπει να γίνει με «χαρτάκια», που στις σημερινές συνθήκες σημαίνει μοίρασμα σταυρωμένων ψηφοδελτίων. Χρειάζεται, επίσης, κώδικας δεοντολογίας για τους υποψηφίους που να ανταποκρίνεται στο ήθος της Αριστεράς.

Στις 15 Μαΐου θα γίνουν και οι ψηφοφορίες για το Καταστατικό; Τι λέτε γι’ αυτές;

Λόγω κακής οργάνωσης, το συνέδριο δεν συζήτησε και δεν ψήφισε τις καταστατικές ρυθμίσεις. Τώρα, ενόψει της ψηφοφορίας γι’ αυτές, χρειάζεται να υπάρξει μια ευρεία ενημέρωση για τις καταστατικές αλλαγές. Πολύ περισσότερο που ορισμένες από αυτές οδηγούν σε φαινόμενα ρευστοποίησης του κόμματος και παραγοντισμού. Για παράδειγμα, η διάταξη με βάση την οποία οκτώ μέλη χωρίς κανέναν περιορισμό μπορούν να αποκόπτονται και να ιδρύουν μια νέα Οργάνωση Μελών.

Η εμπειρία από άλλα κόμματα προειδοποιεί ότι έτσι δημιουργούνται οργανώσεις βουλευτών με πελατειακά δίκτυα. Ο κατακερματισμός, ο παραγοντισμός, η αμοιβαδοποίηση του κόμματος ποιον θα ωφελήσουν άραγε;  Άλλη προτεινόμενη καταστατική διάταξη είναι αυτή με την οποία καταργούνται οι Νομαρχιακές Συνδιασκέψεις. Δηλαδή καταργείται η δυνατότητα διαλόγου και διαβούλευσης ανάμεσα σε γειτονικές οργανώσεις του κόμματος, που, εκτός των άλλων, θα έπρεπε να συνεργάζονται για την εκπόνηση τοπικών προγραμμάτων και την αποτελεσματικότερη καθοδήγηση και παρέμβαση των οργανώσεων.

Το μοντέλο να εκλέγονται απευθείας από τις Ο.Μ. τα μέλη της Νομαρχιακής είναι μια μηχανιστική-διαλυτική αντιγραφή του μοντέλου της απευθείας εκλογής της Κ.Ε. από τα μέλη. Και τέλος, γιατί τόση άρνηση να γίνει αποδεκτό το αυτονόητο, ότι η υποψηφιότητα κάθε νέου μέλους τελικά γίνεται αποδεκτή με την αυτοπρόσωπη συμμετοχή του σε τουλάχιστον μία συνεδρίαση; Αν συνδυάσουμε τις τρεις παραπάνω προτάσεις, τελικά μπορεί να φτάσουμε στο ακραίο σημείο μέλη που δεν γνωρίζουμε, παρά μόνο από κάποιο ψηφιακό ίχνος, να συνασπίζονται για να ιδρύσουν Ο.Μ. διασπώντας την Ο.Μ. στην οποία ανήκουν και από αυτόν τον κατακερματισμό σε Ο.Μ. αμφίβολης σύνθεσης να προκύπτει χωρίς καμιά δημοκρατική διαμεσολάβηση η Νομαρχιακή Επιτροπή.