Δ. Βίτσας: Οι πρόσφυγες δεν κατατάσσονται με βάση το χρώμα του δέρματος

Σημεία συνέντευξης του Δημήτρη Βίτσα, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, στο «ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 91,6 και 105,8» της Ελληνικής ραδιοφωνίας:

«…Υπάρχει δυστυχώς μια αντίληψη στην κυβέρνηση αλλά και στην Ευρώπη ότι αν είσαι  πρόσφυγας ή όχι, καθορίζεται από το χρώμα του δέρματος.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, αυτό μας λέει και ο κ. Μηταράκης, ξεχνώντας ότι έχει διευρυνθεί κατά πολύ το σύνολο των προσφύγων. Έχουμε πρόσφυγες από πόλεμο, λόγω της κλιματικής κρίσης , λόγω των εσωτερικών εμφύλιων συγκρούσεων και πρόσφυγες από την ακραία φτώχεια του κόσμου που δεν μπορεί να τη συλλάβει το μυαλό ενός Ευρωπαίου.

Σε αυτό λοιπόν το κομμάτι, δυστυχώς κινούμαστε σαν ανθρωπότητα στη λογική των δύο ταχυτήτων.

Και φαίνεται ότι υπάρχουν πολλά πράγματα στο σύγχρονο κόσμο, που μας δείχνουν ότι γίνονται βήματα προς τα πίσω και βρισκόμαστε σε μια φάση που αυξάνονται οι πόλεμοι σαν μέσο επίλυσης των διαφορών, όπου το δίκαιο του ισχυρού υπερισχύει του διεθνούς δικαίου.

Όταν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ στην διακυβέρνηση της χώρας, προσπαθούσαμε να κάνουμε δύο πράγματα:

–     Να αναγνωρίσουμε την ακριβή φύση και να προστατέψουμε τον πρόσφυγα συνεργαζόμενοι με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ

–     Να διαφυλάξουμε τα δικαιώματα των οικονομικών μεταναστών σε όλη τη διαδικασία αιτήματος ασύλου, συνεργαζόμενοι με τους διεθνείς οργανισμούς όπως ο ΔΟΜ κλπ

Η Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, άσχετα με το τι έχει προηγηθεί τα προηγούμενα χρόνια, είναι ενάντια στο διεθνές δίκαιο,  παράνομη και καταδικαστέα.

Η θέση μας είναι ξεκάθαρη και χωρίς κανενός είδους ισορροπία.

Ο πόλεμος είναι η χειρότερη εφεύρεση του ανθρώπινου μυαλού και όπως χαριτολογώντας   λέγεται, «πόλεμο κάνουν μόνο δύο είδη στον πλανήτη: ο άνθρωπος και ένα είδος μυρμηγκιού».  Συνεπώς ότι γίνεται στον πόλεμο είναι ανήθικο.

Μαζί με τον πόλεμο στην Ουκρανία, εξελίσσεται ένας παγκόσμιος οικονομικός και προπαγανδιστικός πόλεμος. Το βέβαιο είναι ότι δεν είναι δυνατόν να βομβαρδίζονται άμαχοι πληθυσμοί.

Το τι ισχυρίζονται οι Ρώσοι, οι παρακρατικοί του τάγματος Αζόφ, οι Ουκρανοί κλπ, είναι τελείως αδιάφορο μπροστά στην απώλεια ανθρώπινων ζωών.

Προέχει να σταματήσει ο πόλεμος, να επιστρέψουν τα Ρώσικα στρατεύματα στις βάσεις τους, να ανακουφιστεί ο Ουκρανικός λαός και να αρχίσει η επιστροφή στις εστίες του, να έρθει σώος και ασφαλής ο Έλληνας πρόξενος από τη Μαριούπολη κλπ.

Θα χρειαστούν δεκαετίες για να μπορέσει ο Ουκρανικός λαός να ξαναχτίσει την οικονομία του, με την απαραίτητη βοήθεια από την ΕΕ και άλλους διεθνείς οργανισμούς.

Σαφέστατα κάποιος δικαιολογείται να πει ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία  η Κίνα που είναι μια ανερχόμενη παγκόσμια δύναμη και βρίσκεται σε έναν οικονομικό πόλεμο με τις ΗΠΑ, φαίνεται να κερδίζει κάτι . Βέβαια δεν είναι η μόνη. Και άλλοι κερδίζουν από αυτό τον πόλεμο. Μέχρι και οι Έλληνες εφοπλιστές που μεταφέρουν το Ρώσικο πετρέλαιο.

 Αξιοποιώντας την ασταθή κατάσταση που επικρατεί στο ενεργειακό, κάποιοι αποκομίζουν τεράστια υπερκέρδη και θα πρέπει να υπάρξει πρόσθετη φορολόγησή τους…»