Δ. Παπαδημούλης: Ο Πούτιν κινδυνεύει να παγιδευτεί στο δικό του «ευρωπαϊκό Αφγανιστάν»

Στη διαδικτυακή εκδήλωση της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Βόρειας Αθήνας με θέμα την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία συμμετείχε ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Δημήτρης Παπαδημούλης.

Συνεισηγητές του στην εκδήλωση ήταν οι κκ Γιώργος Κατρούγκαλος, βουλευτής Βόρειας Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και Τομεάρχης Εξωτερικών, και Νίκος Τόσκας, πρώην Υπουργός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, Υποστράτηγος ε.α.

Ο Δημ. Παπαδημούλης επισήμανε τα εξής στην εισήγησή του:

  • Τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει την εγκληματική εισβολή στην Ουκρανία. Για λόγους αρχών, αλλά και για λόγους πατριωτικής ευθύνης εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. την καταδικάζουμε απερίφραστα. Όποιος υποστηρίζει τον ιστορικό αναθεωρητισμό και μπουκάρει σε μια χώρα με το ‘έτσι θέλω’ ανοίγει την όρεξη και σε άλλους ιστορικούς αναθεωρητισμούς. Και αυτό δεν μας συμφέρει. Γιατί δεν έχουμε γείτονες την Ελβετία και το Λουξεμβούργο, αλλά την Τουρκία του Ερντογάν. Και για λόγους γεωγραφίας και για λόγους ιστορίας οφείλουμε ως χώρα να έχουμε μια πιο προσεκτική εξωτερική πολιτική. Και σε ευρωπαϊκό επίπεδο να διεκδικήσουμε να αποφευχθεί ένα ψυχροπολεμικό κλίμα. Έχουμε υποχρέωση να πρωτοστατίσουμε σε ένα ειρηνικό, αντιπολεμικό κίνημα. Χρειαζόμαστε όμως μαζικότητα, και πρέπει να κάνουμε περισσότερα γι’ αυτό και εμείς ως κόμμα. Οι στόχοι ενός αντιπολεμικού φιλειρηνικού κινήματος θα μας βγάλουν μια ώρα αρχύτερα και από την “πόρτα του φρενοκομείου” που άνοιξε ο Πούτιν.
  • Ως χώρα θα μπορούσαμε να είμαστε απολύτως συνεπείς με τις συμμαχικές μας υποχρεώσεις χωρίς να στείλουμε θανατηφόρο πολεμικό υλικό στην Ουκρανία, το οποίο δεν προσέθεσε και τίποτα στον αγώνα του ουκρανικού λαού. Δυστυχώς η ελληνική δεξιά νιώθει βασιλικότερη του βασιλέως και αυτό δεν αποβαίνει υπέρ των εθνικών συμφερόντων.

Από την άλλη, ο Ερντογάν αγοράζει όπλα από τη Ρωσία, πουλάει drones στην Ουκρανία, δεν έχει επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία παρ’ όλο που είναι στο ΝΑΤΟ, μάλιστα καλεί Ρώσους τουρίστες, και παίζει και διαμεσολαβητικό ρόλο. Κανείς δεν λέει στον Ερντογάν ότι παραβιάζει τις συμμαχικές του υποχρεώσεις. Επιπλέον, φιλοξενεί υψηλού επιπέδου συνομιλίες στη χώρα του. Και τελευταία διακινούνται σενάρια ότι η Τουρκία μπορεί να είναι εγγυήτρια δύναμη μέχρι και σε ειρηνευτικές συνομιλίες!

  • Ο Πούτιν ηγείται μια ακραίας καπιταλιστικής χώρας, με μπόλικη διαφθορά, ακραίο αυταρχισμό και βία, συχνά φυλακίζει ή και δηλητηριάζει πολιτικούς αντιπάλους και αντιπολεμικούς διαδηλωτές. Ανήκει πολιτικά στην άκρα δεξιά, έχει οικονομική και πολιτική συνεργασία με τη Λεπέν, τον Σαλβίνι και τον Όρμπαν, και στην Ελλάδα με το Βελόπουλο. Δεν θέλει να επιστρέψει τη Ρωσία στη Σοβιετική Ένωση. Θέλει να επιστρέψει στην Ρωσία των Τσάρων και με αυτή τη λογική εισέβαλε στην Ουκρανία. Αλλά ο χρόνος δουλεύει σε βάρος του και κινδυνεύει να παγιδευτεί “στο δικό του ευρωπαϊκό Αφγανιστάν”.
  • Σαφώς υπάρχουν οι ευθύνες και της ΕΕ και των ΗΠΑ. Αθέτησαν τη δέσμευση πριν 30 χρόνια στον Γκορμπατσόφ ότι δεν θα διευρυνθεί το ΝΑΤΟ προς ανατολάς, που την έδωσαν τότε για να πάρουν το “ναι” της ΕΣΣΔ στην επανένωση της Γερμανίας. Έκτοτε αντί να οικοδομηθεί, με πρωτοστάτη την τότε ΕΟΚ, ένα πανευρωπαϊκό σύστημα ασφάλειας που να ενσωματώνει και τη Ρωσία, επιλέχθηκε η λογική της αποδυνάμωσης και της περικύκλωσης της Ρωσίας. Οφείλουμε να αντλήσουμε ιστορικά διδάγματα από αυτά τα γεγονότα και από όσα προηγήθηκαν ανάλογα στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Σε κάθε περίπτωση όμως, οι παραπάνω ευθύνες δεν συνοψίζονται με την εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία.

Λέμε όχι, λοιπόν, στον συμψηφισμό, αλλά να λέμε όχι και στην υποκρισία. Θυμόμαστε πολύ καλά τί συνέβη στην Κύπρο το 1974, τί συνέβη στη Γιουγκοσλαβία, το Κόσσοβο, το Αφγανιστάν και το Ιράκ.

  • Οι συνέπειες της εισβολής του Πούτιν, έχουν ως θύμα πέρα από την ειρήνη, και την Ευρώπη ως ήπειρο και τους ευρωπαϊκούς λαούς. Η Κίνα και οι ΗΠΑ θα βγουν μάλλον και κερδισμένες. Είναι βέβαιο πως δεν ταυτίζονται τα συμφέροντά μας. Εντός της ΕΕ και εμείς ως Ευρωπαϊκή Αριστερά πρέπει να επενδύσουμε στην πολυπολικότητα του κόσμου και στην αυτονομία στην εξωτερική μας πολιτική και την άμυνα. Πρέπει να προωθήσουμε μια κοινωνική δημοκρατική ατζέντα, την ευρωπαϊκή ενοποίηση και να διεκδικήσουμε και πρόσθετους πόρους. Αυτό θα πετύχαινε ένα μεγάλο ευρωομόλογο.

Ως προς τις άλλες συνέπειες της εισβολής του Πούτιν στη Ρωσία, αρχικά βρισκόμαστε μπροστά στην ιστορική στροφή επανεξοπλισμού της Γερμανίας. Η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση με τους Πράσινους βάζει στην άκρη το ταμπού των εξοπλισμών μετά τον β΄ παγκόσμιο πόλεμο και την νίκη ενάντια στο ναζισμό.

Την ίδια στιγμή, στις σκανδιναβικές χώρες, ιστορικά ουδέτερες μέχρι τώρα, έχουμε μια ραγδαία αύξηση υπερ του ΝΑΤΟ λόγω της ρωσικής απειλής. Και η δική μας Αριστερά, που έλεγε δεν χρειάζεται το ΝΑΤΟ και να επενδύσουμε στην ειρήνη και το κοινωνικό κράτος, βρίσκεται τώρα με την πλάτη στον τοίχο ακόμη και στην Φινλανδία που συμμετέχει στην κυβέρνηση συνεργασίας!

  • Αυτή τη στιγμή πρέπει να παλέψουμε ενάντια στην κούρσα των εξοπλισμών, γιατί τα χρήματα αυτά κόβονται από την παιδεία, την υγεία και τις κοινωνικές δαπάνες. Οι κυρώσεις και η πολεμική ανάφλεξη είναι δίκοπο μαχαίρι, βιώνουμε ήδη στην Ελλάδα την επίπτωση στην ακρίβεια και στον πληθωρισμό, που έκλεισε 7,2% τον Φεβρουάριο.

Δείτε εδώ το βίντεο της εκδήλωσης: