Δ. Παπαδημούλης: Η Ευρωομάδα της ΝΔ καταψήφισε την τροπολογία της Ευρωομάδας της Αριστεράς για κυρώσεις (και) στους ολιγάρχες της αυλής του Πούτιν

Άρθρο με αφορμή την υπερψήφιση των τροπολογιών της Ευρωομάδας της Αριστεράς από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αναφορικά με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, υπογράφει ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Δημήτρης Παπαδημούλης, στο ειδησεογραφικό iEidiseis.GR. 

Όπως σημειώνει ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ «είναι αυτονόητη, όχι μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αλλά και για την συντριπτική πλειονότητα των πολιτικών δυνάμεων και των πολιτών, η απόλυτη καταδίκη της εισβολής του Πούτιν».

Ωστόσο, όπως τονίζει «τη στιγμή που όλο το δημοκρατικό τόξο καταδικάζει απερίφραστα την εισβολή Πούτιν και το βάρος πρέπει να πέσει στην ταχύτερη δυνατή κατάπαυση του πυρός και αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής και κοινωνικο-οικονομικής κρίσης, μόνο ως αθλιότητα μπορεί να χαρακτηριστεί η προσπάθεια της προπαγάνδας του Μαξίμου να εμφανίσει τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ως δύναμη φιλική προς τον Πούτιν»».

Πόσο μάλλον όταν «η Ευρωομάδα της ΝΔ καταψήφισε την τροπολογία της Ευρωομάδας της Αριστεράς για κυρώσεις στους Ρώσους ολιγάρχες».
Όπως σημειώνει ο Δημ. Παπαδημούλης, είναι «λίγοι και ισχυροί της αυλής του Πούτιν, που στηρίζουν το καθεστώς του και πλουτίζουν μέσα από αυτό, ολιγάρχες με τεράστιο πλούτο διασκορπισμένο σε φορολογικούς παραδείσους της ΕΕ, όπως αποκάλυψαν τα Paradise Papers. Την ανάγκη απόλυτης διαφάνειας σε σχέση με τα κρυφά περιουσιακά στοιχεία (και) των Ρώσων ολιγαρχών, επαναλάβαμε με τροπολογία στο ψήφισμα για την εισβολή Πούτιν στην Ουκρανία», την οποία οι ευρωβουλευτές της ΝΔ δεν υπερψήφισαν.

Ακολουθεί το πλήρες άρθρο:

Mηνύματα της Αριστεράς στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την εισβολή Πούτιν στην Ουκρανία

Στην έκτακτη Σύνοδο της Ολομέλειας, την 1η Μαρτίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπερψήφισε με συντριπτική πλειοψηφία (637 υπέρ, 13 κατά, 26 αποχές), το κοινό ψήφισμα των πολιτικών ομάδων που καταδικάζει με τον πλέον ευθύ και άμεσο τρόπο την εισβολή Πούτιν στην Ουκρανία.

Είναι αυτονόητη, όχι μόνο για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αλλά και για την συντριπτική πλειονότητα των πολιτικών δυνάμεων και των πολιτών, η απόλυτη καταδίκη της εισβολής του Πούτιν. Μιας αδικαιολόγητης και απρόκλητης εισβολής που μετρά ανθρώπινα θύματα και έχει προκαλέσει ένα γεωπολιτικό και κοινωνικό-οικονομικό ντόμινο εξελίξεων.

Τη στιγμή που όλο το δημοκρατικό τόξο καταδικάζει απερίφραστα την εισβολή του καθεστώτος Πούτιν στην Ουκρανία και το βάρος πρέπει να πέσει στην ταχύτερη δυνατή κατάπαυση του πυρός και στην αντιμετώπιση της αναδυόμενης ανθρωπιστικής και κοινωνικο-οικονομικής κρίσης, μόνο ως αθλιότητα μπορεί να χαρακτηριστεί η προσπάθεια της προπαγάνδας του Μαξίμου να εμφανίσει τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ ως δύναμη φιλική προς τον Πούτιν.

Η θέση μας ήταν και είναι απόλυτα σαφής: Όχι στον πόλεμο, Ναι στην ειρήνη. Πρέπει να συνεχιστούν όλες οι διπλωματικές προσπάθειες και να παραμείνουν ανοιχτοί όλοι οι δίαυλοι επικοινωνίας για διαπραγματεύσεις μέχρι να επιτευχθεί η πλήρης και οριστική κατάπαυση του πυρόςΕίναι επιτακτική ανάγκη να επανέλθει η Ρωσία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων υπό τις προβλέψεις του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τους μηχανισμούς επίλυσης κρίσεων του ΟΗΕ, με παράλληλη υποστήριξη των φιλειρηνικών κινημάτων στην Ρωσία.

Αυτό είναι και το μήνυμα των τροπολογιών της Ευρωομάδας της Αριστεράς που υπερψηφίστηκαν στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου. Η λύση δεν βρίσκεται στην αποστολή στρατιωτικού υλικού ή στην εκτόξευση των στρατιωτικών δαπανών. Οι διαπραγματευτικές προσπάθειες πρέπει να υποστηρίζουν την ειρήνη και όχι να δυναμιτίζουν την κατάσταση.

Όσο περνούν οι μέρες, ο Πούτιν παγιδεύεται ολοένα και περισσότερο. Ταυτόχρονα, όμως, συνεχίζεται ο αγώνας ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων στην Ουκρανία και μεγαλώνουν οι κίνδυνοι μιας νέας πανευρωπαϊκής ύφεσης. Οι κυρώσεις κατά του καθεστώτος Πούτιν ήταν και είναι μια επιβεβλημένη κίνηση. Παράλληλα με αυτές, η Ευρώπη θα πρέπει να ενεργοποιήσει όλους τους μηχανισμούς αλληλεγγύης που διαθέτει και να προχωρήσει στην παροχή άμεσης συνδρομής στην ΟυκρανίαΌχι όμως με όρους τύπου ΔΝΤ αλλά με πραγματική αλληλεγγύη.

Πέρα, όμως, από τη λειτουργία τους ως μοχλού πίεσης κατά του καθεστώτος Πούτιν, οι κυρώσεις έχουν και μια ακόμη όψη. Έχουν σημαντικό αντίκτυπο και σε αυτούς που τις επιβάλλουν και κυρίως στα νοικοκυριά και τους πιο αδύναμους. Προκειμένου να μη λυγίσει η ΕΕ στην πίεση αυτών των συνεπειών, είναι αναγκαίο να ετοιμαστεί άμεσα, τόσο σε επίπεδο κρατών-μελών όσο και σε συντονισμένο επίπεδο ΕΕ, ένα σχήμα κοινωνικής προστασίας με τη μορφή επιδοτήσεων για να αποφευχθεί η επιδείνωση της ενεργειακής κρίσης. Αυτή είναι μια σημαντική κοινωνική παράμετρος που δεν πρέπει να λησμονούμε και την οποία υιοθέτησε και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά από πρόταση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Στην εξίσωση της εισβολής Πούτιν στην Ουκρανία, οι μεταβλητές δεν είναι μόνο τα ανθρώπινα θύματα, η ανθρωπιστική κρίση, οι γεωπολιτικές εξελίξεις, η υπεράσπιση της ειρήνης και η ενεργειακή κρίση. Είναι και όλα εκείνα τα πρόσωπα, οι λίγοι και ισχυροί της αυλής του Πούτιν, που επί χρόνια στηρίζουν το καθεστώς του και πλουτίζουν μέσα από αυτό. Είναι οι Ρώσοι ολιγάρχες που ήδη έχουν αρχίσει να νιώθουν την πίεση των κυρώσεων καθώς διαθέτουν πλούτο διασκορπισμένο στην ΕΕ.

Παράλληλα, όμως, διαθέτουν τεράστιο πλούτο σε φορολογικούς παραδείσους της ΕΕ, όπως έχει αποκαλυφθεί στα Paradise Papers. Η θέση της Αριστεράς για τους φορολογικούς παραδείσους είναι γνωστή. Και την επαναλάβαμε με τροπολογία στο ψήφισμα για την εισβολή Πούτιν στην Ουκρανία, τονίζοντας την ανάγκη απόλυτης διαφάνειας σε σχέση με τα κρυφά περιουσιακά στοιχεία (και) των Ρώσων ολιγαρχών. Διαφάνεια που θα επέτρεπε τη λήψη πιο στοχευμένων κυρώσεων κατά του καθεστώτος Πούτιν.

Τη στιγμή που η ΝΔ κατηγορούσε τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και τους Ευρωβουλευτές του για φιλο-Πουτινική στάση, η Ευρωομάδα της ΝΔ καταψήφισε την τροπολογία της Ευρωομάδας της Αριστεράς για τις κυρώσεις στους Ρώσους ολιγάρχες. Η όποια αναφορά ή σύνδεση με τα Paradise Papers φαίνεται να προκαλεί αλλεργία στη ΝΔ. Ίσως γιατί η σχέση της με τους ολιγάρχες και τους φορολογικούς παραδείσους δεν είναι σχέση απόστασης αλλά σύγκλισης.

Σε μια τέτοια κρίσιμη στιγμή της ιστορίας, το μόνο βέβαιο είναι ότι οι αποπροσανατολισμοί και η λασπολογία κάθε άλλο παρά βοηθούν. Όταν η Ευρώπη βρίσκεται και πάλι σε πόλεμο, όταν ένας από τους μεγαλύτερους πυρηνικούς σταθμούς της Ευρώπης τυλίγεται στις φλόγες, όταν η ανθρωπιστική κρίση αναμένεται τεράστια, όταν ελλοχεύει μια νέα, πανευρωπαϊκή κοινωνικο-οικονομική κρίση. Ο δυνάμεις όλων μας οφείλουν να επικεντρώνονται στη ταχύτερη δυνατή λήξη του πολέμου, στην επίδειξη πραγματικής αλληλεγγύης, στη στήριξη των πιο αδύναμων και όχι σε μικροπολιτικές σκοπιμότητες.