Μ. Γιαννακάκη: Η εκλογή της Κ.Ε. από το συνέδριο διασφαλίζει την περιφερειακότητα, την τοπικότητα, την κοινωνικότητα

Ο τρόπος εκλογής προέδρου και μελών της Κεντρικής Επιτροπής για ένα κόμμα της Αριστεράς δεν είναι διαδικαστικό ζήτημα, αλλά βαθιά πολιτικό και οφείλει να αντιστοιχεί σε κοινωνικά αιτήματα. Η προσωπολατρία και ο αρχηγισμός είναι στην αντίπερα όχθη των αξιών μας: με την εκλογή από τα μέλη καταργείται η δημοκρατική Αρχή, τα αντίβαρα της εξουσίας. Ο δικός μας πρόεδρος δεν συνομιλεί με την Ιστορία, εκλέγεται από το ανώτατο καθοδηγητικό όργανο που είναι το συνέδριο και λογοδοτεί σε αυτό. Οποιαδήποτε άλλη καινοφανής ιδέα το εκφυλίζει και το ευνουχίζει, ιδιαίτερα όταν εξ αρχής κατατέθηκε με τρόπο ανορθόδοξο, εκτός διαδικασίας, όχι στην αρμόδια επιτροπή καταστατικού.

Πρόκειται για ένα γοητευτικό παιχνίδι λέξεων που ρευστοποιεί το κόμμα και αποδυναμώνει τις οργανώσεις, χωρίς τις οποίες κόμμα δεν υπάρχει. Ενα σώμα τουλάχιστον 5.000 συνέδρων δεν είναι κονκλάβιο, πρόκειται για μία απόλυτη αντιστοίχιση με την ανάπτυξη του κόμματος, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα συνέδρια του Die Linke, του Εργατικού Κόμματος ή ακόμη και του SPD κυμαίνονται μεταξύ 800 και 1.800 συνέδρων.

Επιπλέον, η ισότιμη εκπροσώπηση φαλκιδεύεται είτε με τον ορισμό 50 αριστίνδην μελών στην Κ.Ε. -με αυτό τον τρόπο βάζουμε από το παράθυρο τις τάσεις που κατά τα άλλα ξορκίζουμε- είτε γιατί δεν επεκτείνεται στην κομματική κορυφή, όπως γίνεται στα άλλα κόμματα που έχουν τη σχετική ρύθμιση (συμπρόεδροι, αντιπρόεδροι) και το ίδιο συμβαίνει και με τις θητείες των αιρετών, οι οποίες δεν ισχύουν για τον πρόεδρο.

Η εκλογή της Κ.Ε. από το συνέδριο διασφαλίζει την περιφερειακότητα, την τοπικότητα, την κοινωνικότητα, ενώ η εκλογή της Κ.Ε. σε πανελλαδική κλίμακα από ενιαίο ψηφοδέλτιο, εν είδει ευρωεκλογών, θα ευνοήσει τους πλέον αναγνωρίσιμους και θα στερήσει το κόμμα από άγνωστα στους πολλούς, αλλά πολύτιμα για την καθημερινή κομματική δουλειά στελέχη. Θα αποκλειστούν άνθρωποι από τα κινήματα, τον συνδικαλισμό, τους αγρότες, άνθρωποι που τους γνωρίζει μόνο η κοινότητα στην οποία δραστηριοποιούνται.

Οι καιροί απαιτούν κόμμα μαζικό και ζωντανό με μέλη που θα συμμετέχουν στην κομματική ζωή και θα ασκούν έλεγχο και όχι με μέλη-φαντάσματα, με μέλη τύπου followers για κάθε χρήση που θα μετέχουν ως προσωπικός στρατός σε ψηφοφορίες για να καθορίζουν πλειοψηφίες και μειοψηφίες. Αν και τα 60.000 μέλη συμμετείχαν στις διαδικασίες, ενημερώνονταν, ενδιαφέρονταν, συμφωνούσαν ή διαφωνούσαν θα ήμουν η πρώτη που θα υποστήριζε την εκλογή προέδρου και Κεντρικής Επιτροπής από τη βάση.

Οφείλουμε να δούμε το συνέδριο ως ευκαιρία να συναντηθούμε με ανθρώπους με κοινές απόψεις, όπου θα καθοριστούν οι όροι των συμμαχιών και ο τρόπος αντιπολίτευσης με σαφή και αταλάντευτο στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας με στόχο τον μετασχηματισμό της κοινωνίας, τον σοσιαλισμό με ελευθερία και δημοκρατία με ένα κόμμα, και όχι παράταξη της Ριζοσπαστικής Αριστεράς με ενιαία πολυτασικότητα που είναι κατάκτηση του χώρου.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών